در خرابات مغان نور خدا مىبينم / 3 / 680 در كار گلاب و گل حكم ازلى اين بود / 2 / 150 درگاه تكلم چو گشائى دو لب از هم / 1 / 460 در ميخانه ابلهان بستند / 2 / 707 در ميخانه‌ام بگشا كه هيچ از خانقه نگشود / 1 / 691 دست از مس وجود چو مردان ره بشوى / 6 / 567 دستت نمىرسد كه بچينى گلى ز باغ / 1 / 343 دستم از تسبيح اگر بگسست معذورم بدار / 1 / 652 دشمن چه اعتبار و اثر با وجود دوست / 2 / 318 دل آرامى كه دارى دل در آن بند / 1 / 475 دل چو از پير خرد نقل معانى مىكرد / 1 / 257 دلم خوش است به بانك بلند مىگويم / 3 / 619 دل منه بر دنيا و زن‌هاى او / 2 / 803 دلى پر گوهر اسرار دارم / 1 / 133 دلى كه غيب نمايست و جام‌جم دارد / 2 / 410 ديگ‌ها را طاقت اين جوش نيست / 1 / 602 دين‌فروشى كنى كه تا سازى / 3 / 426 ذره ذره كاندرين ارض و سماست / 4 / 123 راز مگشاى به هركس كه در اين مركز خاك / 1 / 76 راهى بزن كه آهى بر ياد آن توان زد / 5 / 100 رأيت العقل عقلين / 3 / 377 رسيد جوهر نطقش كنون به حد كمال / 1 / 62 رسيده‌اند جگر تشنگان به چشمهء آب / 1 / 124 رفيقان چنان عهد صحبت شكستند / 2 / 440 روز اول كه به استاد سپردند مرا / 1 / 423 روز اول كه به استاد سپردند مرا / 1 / 458 روز وصل دوستداران ياد باد / 3 / 186 رونق عهد شباب است دگر بستان را / 2 / 308 ز آيت‌ها جمال حق طلب كردن به آن ماند / 1 / 291 زاغ را بهر خدا اى چمن‌آرا مپسند / 1 / 209